Gościem ostatniego, czwartkowego wieczoru

w Bibliotece Społecznej na Hożej była pani Paulina Borysewicz- architektka i historyczka sztuki. Prezentowała zdjęcia wykonane w gdańskich dzielnicach, m. in. we Wrzeszczu, na Przeróbce,

i w Nowym Porcie. Przedstawione fotografie ilustrują temat jej pracy doktorskiej o tzw. Miejscach trzecich w przestrzeni społecznej. Są to te wszystkie zakątki naszych miast, ogródki, podwórka, kwietniki, furtki, murki, których nie zauważamy, mijając je codziennie na ulicy.

Te miejsca, kiedy się im uważniej przyjrzymy, okazują się być niezwykle urocze. Czasem są one wynikiem przypadku: samotnie pozostawiony na werandzie przed domem wielki miś, dziwna rynna przypominająca kopyto końskie, odrapany mur, który przypomina obraz. Częściej jednak, są one wynikiem spontanicznej inwencji i zaangażowania mieszkańców, którzy wbrew powszechnie obowiązującym zasadom, postanowili zadbać o to, co wspólne.

Z tego podejścia rodzą się pomysłowo zaaranżowane ogródki, bramy, pielęgnowane kwiaty, wyniesiony z domu stolik i krzesła tak, by móc porozmawiać z sąsiadem. Krótko mówiąc, adaptowanie przestrzeni wokół domu, by było przyjemniej, wygodniej

i estetyczniej. Przestrzeni, która przez większość jest dewastowana, bo jest niczyja. Pani Paulina jest przekonana, że w pełni funkcjonalna jest tylko ta architektura, która tworzona jest w porozumieniu z ludźmi, jej przyszłymi użytkownikami. W przypadku ich nie uwzględnienia w procesie planowania przestrzeni, skutki są opłakane- zrujnowane parki, zaniedbane podwórka, garaże czy śmietniki, jakich mnóstwo na Stogach i w innych rejonach miasta. Architektka wierzy jednak, że wiele z tego można zmienić. W każdym, nawet nieciekawym miejscu kryje się potencjał. Trzeba tylko chcieć go wydobyć. Nie uda się to bez przekonania, że my, jako mieszkańcy mamy wpływ na wygląd naszego otoczenia. Warto zrozumieć, że przestrzeń w której żyjemy wpływa na nas w równym stopniu co my na nią.


Anna Kwaśnik