Dzisiaj nikt już nie ma wątpliwości, że wypoczynek na nadmorskiej plaży i zażywanie kąpieli morskich służy zdrowiu. Każdego lata, bez względu na pogodę, na plażę na Stogi podąża wielu spragnionych słońca

i wypoczynku turystów. Nie zawsze jednak  pogląd 

o zdrowotnym wpływie kąpieli morskich był lansowany.

 

W statutach Gimnazjum Gdańskiego z 1660 r. można odnaleźć ostrzeżenia przed kąpielami w zatoce. Kąpiele traktowano wtedy jako niebezpieczeństwo na równi z takimi niebezpieczeństwami jak: picie wódki, biegi na łyżwach czy spożywanie niemytych owoców.
Modę na publiczne kąpiele wprowadził doktor Jan Jerzy Haffner, przyjaciel gubernatora Gdańska z okresu napoleońskiego, generała Jeana Rappa. To właśnie Haffner założył pierwsze kąpielisko w Brzeźnie a potem w Sopocie.
Za początek kąpieliska morskiego na Stogach można przyjąć fakt zbudowania przez syna Sorna Bjorna komfortowo urządzonej gospody oraz wykorzystania dla celów wypoczynkowych jeziora w głębi lasu, Pustego Stawu /Heidsee./. Na zachodnim brzegu jeziora Bjorn utworzył  przystań dla łodzi. Jak podają zapisy, w roku 1846 obiekty ten nabył na własność Specht, który bardzo się wzbogacił na kopaniu  bursztynu. Budowla ta była pierwszą w tej miejscowości i zaczęła pełnić funkcję domu kuracyjnego /Spechts Establishment/. Występowały jednak trudności z dotarciem do plaży, gdyż drogę przecinała wydma. Wiodący tam szlak zaczęto nazywać Budenweg /Droga do budy/. Następnie został on utwardzony drewnianymi balami,  zwłaszcza na odcinku wydm. Poważnych prac modernizacyjnych otoczenia plaży dokonano w roku 1871. Przeprowadzone prace w sposób znaczący zmieniły oblicze tego miejsca. Rok 1884 zaczęto uważać za czas, w którym Stogi stały się kąpieliskiem morskim.



Na podst. książki W. Nocnego  Stogi zapomniana „Wyspa”
opracowała: M. Drab